Op veel momenten kun je iets missen. Of iemand missen. Wat je ooit leuk vond is niet meer. Of wat je ooit kon kan niet meer. Of wie je ooit liefhad is niet meer (bij jou).

Accepteren lukt vaak pas als alle emoties zijn geuit. Als dat wat in elke vezel van je lijf zit, een weg heeft gevonden naar buiten. En sommige pijnen of verdrieten blijven altijd aanwezig. Je kunt er in blijven hangen, je verstoppen voor de wereld, slachtoffer voelen, wegduiken. Je kunt ook eraan voorbij gaan, er ‘overheen’ leven, doen of het niet bestaat.

In al deze gevallen komt er een moment dat je er niet gelukkiger van wordt. Dat je aan de slag moet met wat je is overkomen. Wat er is gebeurt. Of juist niet is gebeurt. Voor je het weet mis je niet alleen een iets of iemand, maar ook jezelf. En als je jezelf kwijt raakt, dan blijft er niks van je over.

Soms zijn er dan allemaal beelden, overtuigingen of ideeën in je hoofd die jou in die staat houden en kun je niet meer zien waar het eigenlijk mee begonnen is. En wat je nodig hebt er verandering in te willen en kunnen maken.

Dan heb je een spiegel nodig. Iemand die je uitnodigt te zien wat je laat liggen. Iemand die met geduld, begrip en ruimte voor het uiten van emoties helpt om jouw ruis weg te werken. Zodat je weer helder ziet wat er fijn is. Zodat er naast het niet fijne, ook altijd een 2e spoor kan bestaan. Niet óf het één óf het ander, maar het één én het ander. Als je leert erin en eruit te gaan, te ‘hoppen’ van het ene spoor in het andere, dan kun je steeds meer zelf kiezen waar je aan toegeeft. Waar je je aandacht en energie op richt. Je gaat nieuwe dingen vinden waarmee je de leegte kunt vullen.

Ik help je graag met dit proces. Kom gerust langs voor een gratis intake. Ik ga mijn uiterste best voor jou doen.