In welke golf zit jij nu??

Hoe langer iets duurt, hoe duidelijker de overeenkomsten, maar ook de verschillen tussen mensen worden.

Of het nu gaat om een relatie, het overheidsbeleid, een situatie….

Zo lang iets nieuw is valt er iets te ontdekken.

En soms ook iets te leren.

Dat is soms leuk en soms ook niet.

Als je de griep hebt, dan zijn de eerste dagen soms best fijn….even rust….even niks….je niet lekker voelen kun je dan als narigheid ervaren maar ook wel eens een beetje als een welkom rust-moment.

Misschien had je het zelfs wel echt nodig.

Sommige mensen zullen zeggen dat je griep gekomen is omdát je het nodig had even pas op de plaats te maken.

Maar als het lang duurt, of als een ziekte chronisch is, dan wordt het een ander verhaal. Misschien weet je niet wanneer het stopt en is het nieuwe er vanaf.

Word je onrustig, onzeker, verdrietig, gefrustreerd, baldadig, depressief…..

Of je wordt ontspannen, past je aan, kunt het laten gebeuren, berust in je situatie, wordt creatief in nieuwe manieren…..

Hoe langer een lastige situatie duurt hoe groter de verschillen zichtbaar worden in hoe mensen omgaan met een situatie.

De emotie die dominant wordt,

de gevoelens die mensen ervaren,

hoe ze daarmee omgaan,

of ze daarbij communiceren of dat juist niet doen,

hoe ze zich verstoppen of juist laten zien en horen,

Hoe ze het dichtbij zoeken en juist nodig hebben anderen te beschuldigen.

In welke golf???

Ikzelf merk dat ik in mijn 3e golf zit als het om Corona gaat.

In de eerste golf had ik het goed, was ik ontspannen, kon ik er zijn voor anderen die ergens last van hadden en gingen mijn werkzaamheden door. Ik vond het wel prettig, die ‘rust’.

Mijn tweede golf was kort. Maar wel heftig. Ineens kreeg ik het benauwd. Ik moest weg. Weg van alles.

En alles moest anders.

Ik was gefrustreerd en boos en verdrietig en een paar dagen lang was er echt niks goed. Iedereen kreeg er ook van langs en ik kon eigenlijk naar niemand luisteren. Ik was vooral machteloos en boos. Verdrietig en ‘het zat’.

De 2e golf ontstond in de afgelopen kerstvakantie. Of je kunt ook zeggen tijdens de (huidige) lockdown van dec 2021/jan2022.

Het contrast met ‘normale’ omstandigheden in deze periode was me blijkbaar gewoon te confronterend. Kwam binnen zonder kloppen.

Na een paar dagen tieren en zwelgen was het voorbij ….en toen kwam de 3e golf;

Ik ben weer aan het werk….ik vind het fijn als de zon schijnt….ik wacht weer rustig af….

Rustig?

Nou….bijna dan….. de onrust sluimert in mijn lijf…..wat oefeningen….steeds weer bedenken dat er geen nieuw normaal is…..

De weg terug straks is iets waar ik naar uitkijk.

Maar ik ben ook een beetje bang.

Bang dat het niet meer zo dichtbij en vertrouwd wordt als het was, bang dat afstand moeilijk te verkleinen is als niet iedereen en dan bedoel ik ook iedereen…..dat wil.

En als niet iedereen elkaar helpt de ontstane kloof te dichten.

Elkaar uitnodigt, over de brug helpt, bij elkaar brengt….

Hoe wil jij het? En ik welke golf zit jij zelf? Heb je energie? Vertrouwen? Plannen?

Of heb je anderen nodig die je uitnodigen, helpen, troosten, geruststellen, uitdagen……?

Als je deelt dan helpt dat.

Als iedereen deelt, dan kunnen we elkaar steeds weer vinden.

Dan raak je niet verloren in de zoektocht.

Durf te Delen, Durf te vragen, Durf te helpen.

Ik wens iedereen een mooi 2022.

Blijf in contact!

Liesbeth

Link naar mijn coachpraktijk

Speciaal aanbod voor studenten

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.